Tłoczenie i grawerowanie – poznaj różnice i porównaj efekty

Wielu klientów pyta mnie, jaka jest różnica między grawerowaniem, a tłoczeniem. Mylenie tych dwóch technik personalizacji jest dość częste. W związku z tym postanowiłem poświęcić przynajmniej jeden wpis na ten wątek. Dla fachowca różnica między hot-stampingiem i grawerowaniem jest oczywista. Ale jednocześnie należy zrozumieć klienta, który nie ma i nie musi mieć takiej wiedzy. W takim wypadku konieczne jest wyjaśnienie, by klient dokładnie wiedział jak ostatecznie będzie wyglądał produkt, który zamawia.

W tym wpisie chciałbym zwrócić uwagę na to jak wygląda proces nanoszenia tekstu/motywu obiema technikami i jakich efektów należy się spodziewać, które materiały nadają się pod obie techniki, i czemu personalizacja za ich pomocą jest inaczej wyceniana. Mimo, że w tym temacie występuje wiele elementów technicznych, postaram się nakreślić temat najbardziej przystępnym językiem. Mam nadzieję, że ten wpis rozwieje niejedną wątpliwość.

Czym jest tłoczenie

Tłoczenie jest procesem, podczas którego tworzy się na materiale trójwymiarowy wzór. Zamiennie tłoczenie określa się mianem termodruku, czy hot-stampingu (stemplowania na gorąco), bo dosłownie używa się tu podgrzanych do odpowiedniej temperatury, wypukłych stempli (matryc).

Matryca z napisem/wzorem w odbiciu lustrzanym, przyciskana jest do podłoża, którym najczęściej jest papier, tworzywa skóropodobne i skóra. Stemple mocuje się w prasach hydraulicznych lub pneumatycznych, których siła docisku wynosi od kilkuset kilogramów. W przypadku dużych powierzchni docisk ustawiany jest nawet do 20 ton. W wyniku tłoczenia uzyskujemy wklęsły wzór. Zazwyczaj stemple podgrzewane są do temperatury 140-160 stopni Celsjusza. Do skór używa się wyższych temperatur niż przy materiałach skóropodobnych. O końcowym efekcie: odkształceniu i jakości odbarwienia wybranego napisu/logotypu/elementu zdobniczego, decyduje siła docisku, temperatura oraz czas trzymania stempla na materiale.

Matryce i folia hot-stampingowa

W termodruku używa się również folii do hot-stampingu, które składają się z kilka warstw:

  • rozdzielającej (silikonowa, z termotopliwego wosku, dzięki której warstwa odrywa się od pozostałych)

  • lakieru (chroni termonadruk przed ścieraniem, a także nadaje połysk)

  • napylonego próżniowo aluminium (nadaje charakterystyczny metaliczny połysk)

  • klejowej

Po nagrzaniu matrycy do temperatury powyżej 100 °C, podkłada się pod nią folię. Podczas docisku, rozgrzewa się warstwa klejowa, która przylega tam, gdzie na matrycy znajduje się rysunek. W ten sposób, wraz z tłoczonym wzorem, nanoszona jest warstwa lakieru i aluminium.

Do tłoczenia używa się dwóch rodzajów matryc: chemigraficznych magnezowych, które są tańsze oraz droższych matryc grawerowanych mosiężnych, które są wytrzymalsze i dają możliwość wyraźniejszego odciśnięcia detali (są głębsze i bardziej ostre). W przypadku tłoczenia, wraz z użyciem folii, zaleca się matryce grawerowane, ponieważ dzięki nim kontury wzorów nie zlewają się.

matryce

Na rynku znajdziemy folie metaliczne (srebrne i w różnych odcieniach złota oraz kolorowe – błyszczące i matowe), pigmentowe (kolorowe błyszczące i matowe, charakteryzują się pełnym kryciem), perłowe (kolorowe, często o dużej transparentności) i dyfrakcyjne (ich powierzchnia może się mienić lub mogą posiadać wzory holograficzne, produkowane seryjnie lub na indywidualne zamówienie). Dzięki różnym foliom, tłoczony motyw może być wykonany w dowolnym kolorze i posiadać cechy, które dodatkowo personalizują dany produkt. Takie rozwiązania są często stosowane w brandowaniu firmowych produktów i gadżetów.

tloczenie_z foliami

Czym jest grawerowanie laserowe

Grawerowanie laserowe jest jedną z najbardziej popularnych metod znakowania i personalizowania produktów. Laser zapewnia szybkość i dużą precyzję, dzięki czemu wygrawerowane motywy i napisy są zgodne z projektem co do dziesiętnych milimetra. Grawerowanie laserowe jest wydajne i niekłopotliwe w stosowaniu. Dzięki wiązce światła, otrzymujemy produkty z eleganckimi i estetycznymi motywami, które są bardzo trwałe i odporne na wpływ środków chemicznych. Grawerowanie laserem daje możliwość odwzorowania skomplikowanych wzorów, których nie sposób wykonać w procesie tłoczenia.

Grawery umieszcza się na wielu materiałach, m.in.: papierze, skórze, ekoskórach, gumie, drewnie, metalach powlekanych, aluminium anodowanym, korku, kamieniu, szkle, ceramice, akrylu, czy pleksi. Ma więc znacznie szersze zastosowanie niż hot-stamping. Jest też tańszy w eksploatacji i pozwala na wykonanie elementów o bardzo skomplikowanych i małych szczegółach.

Niejednokrotnie widziałem zaskoczenie na twarzy klientów, gdy mówiłem, że grawerowania nie wykonam na okleinie introligatorskiej skóropodobnej. Tymczasem jest to materiał o wierzchniej warstwie z PCV przez co, podczas grawerowania wydzielają się szkodliwe związki dla zdrowia. Grawerowanie na tym materiale powoduje także korozję części lasera.

Laser i technologie znakowania wiązką lasera

Większość laserów wykorzystywanych w kaletnictwie, to lasery CO2. Promień, który przechodzi przez tubę wypełnioną tym właśnie gazem, kierowany jest poprzez lustra i przechodząc przez soczewkę na materiał, tworzy wiązkę światła która graweruje („wypala”) projekt. Owo „wypalenie” objawia się odsłonięciem warstwy spodniej. Tu pojawia się kluczowa zasada: grawer nadaje taki kolor, jaki jest spód materiału. Tak więc nie możemy uzyskać dowolnie żądanego koloru. Jakość tej wiązki (jej kształt) jest kluczowa dla uzyskania dodatkowych efektów.

W mojej pracowni używamy plotera laserowego Epilog Legend, który cechuje się najwyższą z dostępnych rozdzielczością (1200 DPI). Jego konstrukcja opiera się na bardzo dokładnych silnikach serwo. Uważam, że to naprawdę dobry sprzęt.

grawerowanie

Porównanie hot-stampingu i grawerowania laserowego

Wiedząc już jakich narzędzi używa się przy obu metodach znakowania produktów, warto byśmy przyjrzeli się efektom. Hot-stamping pomaga tworzyć eleganckie wklęsłe elementy, które można „zabarwić” na dowolny kolor. Jedną z nowości np. w mojej pracowni, jest system z zestawianych liter, dzięki któremu można wytłoczyć dowolny napis. To ma wielkie znaczenie dla klientów z branży reklamowej, którym często zależy na wytłoczeniu imion i nazwisk, by spersonalizować produkty dla VIP-ów. Warunkiem świetnych efektów tłoczenia jest, oczywiście, dobranie odpowiednich ustawień i materiałów. Jeśli decydujemy się na tłoczenie, warto wybrać materiały dobrej jakości. Większość wyrobów z importu, głównie z katalogów, jest tańsza, bo wykonywana z materiałów o gorszych powłokach. W rezultacie zamiast poddawać się tłoczeniu – topi się, przez co efekt jest mizerny i ostatecznie klient ponosi straty.

Laser jest rozwiązaniem ekonomicznym. Świetnie sprawdza się w motywach z drobnymi szczegółami. Jest precyzyjny i szybki w działaniu przy pracach „na wczoraj. Jest nieco tańszy niż hot-stamping (ale przy niewielkich nakładach) i bardziej popularny. Nie da on jednak efektownego i ekskluzywnego efektu wtłoczenia.

Zaletą lasera jest jego uniwersalność. Ustawiając odpowiednie parametry: moc, prędkość i rozdzielczość, możemy oznakować i ciąć wiele materiałów. Laser świetnie się sprawdzi np. na akrylu, czy aluminium anodowanym. Czcionka wypalona laserem jest także elegancka, ale np. na skórze lepiej prezentuje się tłoczenie.

Właściwie żadnej z tych technik nie powinno się traktować jako lepszej lub gorszej. Obydwie należą do prestiżowych technik personalizowania, dzięki swojej trwałości i mnogości uzyskiwanych efektów. W zależności od projektu, dobranych materiałów, a także przeznaczenia produktu i dostępnych funduszy, z powodzeniem można wybrać hot-stamping lub grawerowanie laserowe. Z racji wkładu pracy i końcowego rezultatu, znakowanie za pomocą tłoczenia będzie nieco droższe, ale bardziej ekskluzywne. Choć już od nakładów kilkudziesięciu sztuk koszty będą porównywalne z grawerowaniem laserowym, a przy jeszcze wyższych, tłoczenie będzie nawet tańsze. Z kolei grawerowanie laserowe da możliwości personalizowania produktów wykonanych z wielu nietypowych materiałów i świetnie poradzi sobie w trudno dostępnych miejscach produktu.

Powyższe informacje uważam za podstawowe w kwestii rozróżniania i wyceniania tłoczenia metodą hot-stampingu i grawerowania laserowego. Każda z tych technik ma, jak w każdej dziedzinie, bardziej zaawansowane rozwiązania, takie jak tłoczenie 3D wypukłe, czy grawerowanie powierzchniowe, ale o tym napiszę nieco później w tematach dedykowanych konkretnej technice.

graweratloczenie

Czy chciałbyś dodać coś jeszcze, albo uważasz, że jakiś aspekt warto rozwinąć? Daj mi znać w komentarzu pod wpisem.

Konserwacja skóry

img_0003poprSkóra naturalna jest bardzo trwałym materiałem, pod warunkiem, że będziemy o nią odpowiednio dbać. Dzięki konserwacji, w znacznym stopniu zapobiegamy uszkodzeniom mechanicznym oraz poważniejszym zabrudzeniom. Na rynku można dostać wiele produktów do domowego użytku, o czym już za chwilę. W niektórych przypadkach, gdy ulubiony portfel, czy torba ulegnie uszkodzeniu lub zabrudzeniu, może okazać się, że ogólnie dostępne produkty do pielęgnacji nie wystarczą. Wtedy nieodzowna będzie wizyta u doświadczonego kaletnika. O tym, kiedy warto odwiedzać fachowca, również napiszę.

Ogólne wskazówki pielęgnacyjne

Skórę powinno się konserwować przynajmniej raz na kwartał lub maksymalnie raz na pół roku. Dużo zależy od rodzaju skóry i od tego, czy jest to portfel, którego używamy stale, czy np. sezonowa torebka lub elegancki pasek, zakładany sporadycznie/tylko na ważne spotkania. Jak zachować dobrą kondycję naszych skórzanych akcesoriów i znacząco przedłużyć ich żywotność?

Do ogólnych zasad, które można wykorzystać w domu, zaliczam: odświeżanie, oczyszczanie i natłuszczanie. Przy odświeżaniu i podstawowym czyszczeniu, np. skórzanych torebek, świetnie sprawdza się woda z odrobiną octu. Ocet usuwa niewielkie zabrudzenia i przetłuszczenia. Używając wody, warto jednak pamiętać, by nie moczyć całości produktu i nie polewać go wodą. Skóra nie lubi być przemoczona.

Jeżeli chcesz tylko umyć produkt, to polecam przemycie skóry mydłem oliwkowym z ciepłą wodą, przy użyciu wilgotnej szmatki. To delikatna metoda, która skutecznie czyści i nie niszczy produktu.

Jeśli skóra jest przemoczona lub ma plamy od wody, pamiętaj, by nie suszyć jej intensywnie. Ten materiał lepiej zniesie ciepły i umiarkowany nadmuch niż pozostawienie przy gorącym źródle ciepła (kominek, piekarnik). Z kolei jeśli skóra jest nadmiernie wysuszona i zaczynają się na niej pojawiać pęknięcia, wtedy konieczne jest nałożenie oleju lnianego, wazeliny, a po kilku – kilkunastu godzinach wypolerowanie pastą silikonową lub preparatem do konserwacji skóry .

Sprawdzonym sposobem jest także stosowanie niewielkiej ilości terpentyny. Ma ona duże właściwości rozpuszczające tłuszcze i inne substancje organiczne. W kilka minut można przygotować prostą mieszankę do czyszczenia skóry. Wystarczy ubić białko jajka i dodać kilka kropli terpentyny. Mieszankę należy delikatnie wcierać w skórzaną powierzchnię. Białko nadaje się do bardzo delikatnych skór, np. skór z gadów (krokodyla i węża).

Właściwości odświeżające ma również lekko wcierany sok z cebuli. Natomiast przy czyszczeniu przedmiotów wykonanych z bardzo jasnej skóry, można wcześniej użyć miękkiej gumki.

Po odświeżeniu i oczyszczeniu powierzchni, powinniśmy ją odpowiednio zabezpieczyć poprzez natłuszczenie. W ten sposób przedmiot będzie bardziej odporny na zewnętrzne czynniki atmosferyczne i zabrudzenia. Dzięki natłuszczeniu, brud zatrzyma się na powierzchni skóry, ale nie wniknie do jej wnętrza.

Jednym ze skuteczniejszych sposobów na odnowienie starego wyrobu z ciemnej skóry jest czyszczenie roztworem z oleju lnianego zmieszanego z octem w proporcji 1:3. Nakłada się go miękką szmatką, którą należy często zmieniać.

Do konserwacji można używać np. gliceryny lub olejku rycynowego. Preparaty te należy delikatnie wcierać, a następnie wypolerować powierzchnię, by uzyskać połysk. Bardzo dobrze sprawdza się wosk pszczeli, który czyści, konserwuje i chroni skórę przed uszkodzeniami mechanicznymi. Niektóre torebki można konserwować uniwersalnymi pastami i kremami dostępnymi na rynku, ale dotyczy to wyłącznie przedmiotów, które nie są lakierowane, kolorowe, czy bardzo delikatne (np. skóry gadów). Te wskazane wymagają nieco większej troski i konkretnych środków pielęgnacyjnych.

Zanim zabierzesz się za samodzielne kupowanie środków czyszczących i konserwowanie swoich wyrobów skórzanych, koniecznie zapoznaj się z notką od producenta. Przedmioty skórzane zazwyczaj posiadają dołączoną informację o sposobie konserwacji. Warto też wykonać próbę w mało widocznym miejscu, by sprawdzić, czy środek, którego używasz nie odbarwi lub nie zniszczy skóry.

Rodzaje skór i zabrudzeń

Co zostawia ślady na naszych akcesoriach? Wbrew pozorom problemem jest nie tylko kurz, woda i tłuszcz. To również pozostałości perfum, kosmetyków, lakierów, a nawet mydła. Również błoto, pleśń i rdza mogą pozostawić na skórze swój ślad.

W zależności od rodzaju skóry, warto wiedzieć, jakich środków możemy sami używać. W ogólnych wskazówkach wspomniałem o impregnatach, takich jak pasty i kremy. Są one na ogół delikatne i zostawiają na produktach przezroczystą powłokę ochronną. Na rynku znajdziemy również preparaty do produktów ze skór pigmentowych, które pomagają utrwalać kolor wyrobów. Podstawą jednak zawsze jest wybranie tego właściwego środka do pielęgnacji.

Inaczej konserwuje się skórę licową, a inaczej np. zamsz, czy nubuk. Te dwie ostatnie znacznie szybciej chłoną wilgoć z otoczenia, a także są narażone na wysuszenie i blaknięcie. Na takie skóry stosuje się spraye odświeżająco – zabezpieczające. Wyszczotkowanie powierzchni pod włos, po wyschnięciu preparatu, pozytywnie wpłynie na wygląd produktu. Pamiętaj, że spraye należy stosować w dobrze wentylowanych pomieszczeniach!

Plamy z pleśni najlepiej usunąć wazeliną, którą należy wetrzeć i pozostawić na kilka godzin, a następnie doczyścić szmatką.

Ślady po długopisie na skórze usuniesz przy użyciu wazeliny i lakieru do włosów.

Skóry tłuste, nawoskowane i matowe można impregnować środkami na bazie olejku z lanoliny i wosków naturalnych. Powierzchnię trzeba potem wypolerować szczotką.

Do skóry czasem używa się także neutralizatory zapachów. Zawierają one bakterie, które żywią się nieprzyjemnym zapachem. Takie środki należy rozpylać w bezpiecznej odległości 20-30 cm.

Kaletnicze SOS

Jeśli gotowe produkty do pielęgnacji skóry nie spełniają Twoich oczekiwań lub Twoim akcesoriom przytrafiło się prawdziwe plamowo – mechaniczne nieszczęście, nie wahaj się i pójdź do profesjonalisty. Nikt nie będzie wiedział o skórze naturalnej więcej niż kaletnik. W zależności od rodzaju skóry i plam, kaletnik oceni materiał, dobierze odpowiednie środki czyszczące i poradzi jak samodzielnie konserwować skórzane akcesoria.

Wiele plam wymaga użycia substancji chemicznych, które muszą być użyte w odpowiednich proporcjach i w dostosowanych pomieszczeniach. Dlatego zajmują się tym fachowcy. Przykładowo, jeśli skóra jest zatłuszczona, ale nie może być prana, pod materiał podkłada się inną tkaninę, a poplamione fragmenty czyści się, uderzając szczotką umoczoną w rozpuszczalniku. W takich wypadkach lepiej nie eksperymentować samodzielnie, by nie zniszczyć przedmiotu i nie narazić się na problemy zdrowotne.

Piszę o tym, nie dlatego, że chcę reklamować kaletników, czy konkretną firmę, ale po to, by zwrócić uwagę, że w pewnych przypadkach samodzielne próby wywabiania plam za pomocą środków chemicznych, są niebezpieczne i mogą dodatkowo zniszczyć czyszczony przedmiot. Kaletnik zrobi to szybko, fachowo i bezpiecznie. Naprawi też uszkodzenia mechaniczne, którym zwykły użytkownik już nie podoła.

Uszkodzenia mechaniczne

Naprawa uszkodzeń mechanicznych w wyrobach skórzanych nosi nazwę retuszowania. Do tego używa się odpowiednich specyfików. Są to m.in. farby retuszerskie, lakiery (np. do skór lakierowanych). Należy nakładać je cienkimi warstwami, pędzelkiem lub wacikiem, zawsze pamiętając o odczekaniu, by wcześniejsza warstwa wyschła przed nałożeniem kolejnej. W retuszowaniu stosowane są też pudry (czyli sproszkowane pigmenty używane do weluru i nubuków) oraz woski (stosowane w poważniejszych wadach, w miejscach usztywnionych). Do retuszowania woskiem używa się specjalnych nożyków, a przy drobnych uszkodzeniach – ołówków retuszerskich.

Po oczyszczeniu skóry stosuje się apreturowanie, czyli wykańczanie, poprzez łagodne wyrównanie koloru i nadanie połysku. Podstawą w retuszowaniu jest dobranie odpowiedniego koloru środka, który musi pasować do wyrobu skórzanego. W całym zaś procesie konserwacji ważne jest, by kaletnik dobrał odpowiednie środki czyszczące i zmywające oraz, by zwrócił uwagę na rodzaj wykończenia skóry. Pomyłka może spowodować uszkodzenie wyrobu.

Na pierwszy rzut oka konserwacja skóry wydaje się bardzo skomplikowaną rzeczą, ale tak naprawdę wystarczy pamiętać, by ją regularnie czyścić i impregnować. Dzięki temu ulubione skórzane akcesoria długo będą służyć i wyglądać jak nowe.

Czy materiały zawarte w tym wpisie pomogły Ci?

Jeśli masz dodatkowe informacje, pytania lub sugestie, zostaw komentarz pod wpisem.

Odnaleźć się w skórze

Od najdawniejszych czasów człowiek przystosowywał skórę zwierzęcą do swoich potrzeb. W czasach prehistorycznych skórzane okrycia chroniły przed wyziębieniem i mniejszymi zranieniami. W kolejnych wiekach skórę nabijano ćwiekami i noszono jako zbroję, traktowano ją jako środek płatniczy, wykorzystywano w obrzędach i plemiennych wierzeniach.

Z biegiem czasu przeznaczenie skóry zmieniło się, ale w dalszym ciągu jest ona jednym z najbardziej popularnych materiałów – oznaką wygody, elegancji i prestiżu. Warto jednak podkreślić, że klient i kaletnik patrzą na nią zupełnie inaczej. Dla klienta ważne jest, by skórzany wyrób był ładny, nie posiadał skaz i by długo służył.

Kaletnik od razu zapyta o pochodzenie skóry, pozna jej jakość i grubość, elastyczność, czy rodzaj garbowania. Klient nie zdaje sobie sprawy jak skomplikowanym procesom poddaje się skórę, zanim trafi ona do sklepu w formie gotowego portfela, paska, czy teczki. Rzemieślnik wie, że warunki przechowywania, czy sposób przygotowania tego surowca ma kluczowe znaczenie. Dlaczego? Ponieważ wbrew powszechnemu przekonaniu, skóra jest delikatnym materiałem. Z pewnością wrócę jeszcze do tego wątku. Teraz chciałbym krótko napisać o tym, jakich skór używa się obecnie, co jest modne i na co zwracają uwagę klienci.

img_0015

Co dostaniesz na rynku

Na rynku dostępne są skóry cielęce, bydlęce, świńskie, kozie i owcze. W zależności od typu skóry, garbuje się ją metodą chromową – skóra wtedy jest miękka i delikatna lub roślinno – chromową. Wtedy jest ona nieco grubsza. Skóry garbowane wyłącznie metodą roślinną są sztywniejsze i najczęściej grube. Często wykorzystuje się je w rymarstwie, np. skóra juchtowa i blankowa.

Z delikatnych i miękkich skór cielęcych najczęściej powstają portfele, portmonetki, torebki damskie i drobna galanteria, taka jak: etui na klucze, etui na pióra, etui na karty. W zależności od sposobu garbowania, cieńsze skóry bydlęce służą jako materiał do wyrobu toreb damskich i męskich aktówek, zaś te grubsze do toreb podróżnych, neseserów, pasków i futerałów. Ze skór świńskich powstają teczki biurowe i podróżne, torebki damskie i gospodarcze, a także nesesery i walizy, portfele – podkówki, portmonetki i drobne wyroby. Z delikatnej skóry koziej (szewro) wytwarza się luksusowe torebki damskie, kosmetyczki, portfele, wizytowniki, organizery, czy etui. Skóra owcza służy do wyrobów tańszych odpowiedników produktów robionych z szewra.

Ze względu na jakość i przeznaczenie, wyróżnić można: bukaty, boksy, welury, nubuki, aniliny, skóry przecierane, zamszowe, czy lakierowane.

Do najpopularniejszych skór wykorzystywanych w kaletnictwie zalicza się aniliny. Są bardzo miękkie. Pokrywa się je farbami kryjącymi z pigmentami przeświecającymi, dzięki czemu nie maskuje się naturalnego lica. Wykonuje się z nich portmonetki i portfele, czy torebki. W procesie obróbki skóry, poprzez jej ścienianie, powstają dwoiny (warstwa spodnia po przecięciu). Jest to materiał pozbawiony lica. Mimo że tańszy, również wykorzystuje się go do produkcji wyrobów. Dwoiny często są uszlachetniane i nadaje się im wygląd skóry licowej. Na rynku dostępne są również wyroby ze skóry zamszowej, z której usuwa się mocne lico (wierzchnią warstwę) i szlifuje się powierzchnię.

Skóra blankowa i juchtowa, mimo że zaliczane do skór rymarskich, mogą służyć również w kaletnictwie do wyrobu grubszych akcesoriów, takich jak teczki i nesesery. Skóry pod przeznaczenie introligatorskie są bardzo cienko ścieniane, wykorzystywane w oprawach książek, kronik i kalendarzy.

img_0003

Gdy klient kupuje skórzane produkty

Wcześniejsze informacje były bardziej od tej warsztatowej strony. A jak to wygląda w spotkaniu z klientem? Jak wspominałem, dla klienta liczy się efekt końcowy. Nie chce on wnikać w procesy przygotowania produktu. Dlatego jednym z najczęściej zadawanych pytań jest „Czy skóra jest na pewno naturalna i czy może być w innym kolorze”.

Mogło by się wydawać, że to typowe pytanie laika, ale w rzeczywistości kryje w sobie znacznie więcej. Klient chce mieć pewność, że decydując się na skórę, dostaje produkt autentyczny. To dowód na to, że konsumenci mają już dość tanich podróbek i ekonomicznych oklein skóropodobnych. Skóra cały czas broni się swoją autentycznością i jakością. Klienci na powrót zaczynają to dostrzegać.

Z doświadczenia widzę, że sporym zainteresowaniem cieszą się skóry gładkie, nieprzetłaczane. Klienci stronią też od produktów z wadami. I właśnie o wadach chciałem jeszcze nadmienić. Wspominałem, że dla klienta liczy się wygląd produktu. Przywykliśmy do tego, że jeśli dany produkt ma zadrapania, czy rysy, uważany jest za gorszy, wybrakowany. Niestety wielu klientów patrzy podobnie na skórę, a to wielki błąd. Jednym z podstawowych sposobów oceniania autentyczności skóry jest występowanie jarzm, znamion, czy blizn po ukąszeniach powstałych za życia zwierzęcia. To właśnie te elementy świadczą o tym, że mamy do czynienia z prawdziwą skórą. Portfel z widocznym jarzmami nie jest więc towarem wybrakowanym, ale produktem wykonanym ze skóry naturalnej. Sztuczna skóra nie będzie miała takich znamion. Warto o tym pamiętać.

_MG_8861

Skóra jest cennym materiałem, który zawsze prezentuje się dostojnie. Warto więc wiedzieć o niej więcej, by np. w chwili zakupu nie kupić niechcący portfela z imitacji skóry. Ale do tego tematu z pewnością wrócę, szczególnie przy omawianiu sposobów konserwacji i metod odróżniania prawdziwej skóry od materiałów skóropodobnych.